يغزو ، يغزوان ، يغزون ، تغزو ، تغزوان ، يغزون . تغزو ، تغزوان ، تغزون ، تغزين ، تغزوان ، تغزون . اغزو ، نغزو . و يستوي فيه لفظ جماعة الذّكور و الاناث فى الخطاب و الغيبة و يختلف فى التّقدير ، فوزن المذكّر يفعون و تفعون و وزن المؤنّث يفعلن و تفعلن . و تقول : يرمي ، يرميان ، يرمون ، ترمي ، ترميان ، يرمين ، ترمي ، ترميان ، ترمون ، ترمين ، ترميان ، ترمين ، ارمي ، نرمي . و اصل « يرمون » يرميون ، ففعل به ما فعل برضوا . ترجمه : و در صيغه‌هاى تثنيه و جمع مؤنّث لام الفعل را ثابت و محفوظ نگهدار و از صيغه‌هاى جمع مذكّر و مفرد مؤنّث مخاطب آن را حذف نما بنابراين بگو : صرف ناقص واوى يغزو : مىجنگد يكمرد غائب در زمان آينده مذكّر غائب يغزوان : مىجنگند دو مرد غائب در زمان آينده يغزون : مىجنگند مردان غائب در زمان آينده تغزو : مىجنگد يكزن غائب در زمان آينده مؤنّث غائب تغزوان : مىجنگند دو زن غائب در زمان آينده يغزون : مىجنگند زنان غائب در زمان آينده تغزو : مىجنگى تو يكمرد حاضر در زمان آينده مذكّر حاضر تغزوان : مىجنگيد شما دو مرد حاضر در زمان آينده تغزون : مىجنگيد شما مردان حاضر در زمان آينده